Built on Flash Panorama Player.
Chałupa z Zielonki Pasłęckiej
Kuchnia w chałupie
Duży budynek mieszkalny z dostawioną od strony wschodniej wystawką podcieniową wspartą na pięciu słupach. Fundament z kamieni polnych dźwiga ściany o konstrukcji mieszanej: część północna w konstrukcji sumikowo-łątkowej, południowa w zrębowej, łączonej na „rybi ogon”. Więźba dachowa wykonana w konstrukcji krokwiowo-jętkowej jest poszyta trzciną. Szczyty są oszalowane deskami i pionowo olistwowane. Układ wnętrza koncentruje się wokół ogromnego komina stojącego pośrodku, który tworzył „czarną kuchnię”. Wszystkie pomieszczenia są przechodnie. Na lewo od sieni są to kolejno izba paradna (gościnna), sypialnia dla dzieci oraz izba gospodarcza. Na prawo od sieni znajduje się izba gruzków (dziadków), jasna kuchnia, spiżarnia oraz tylna sień. Typ kuchni, jaki można tu zobaczyć, spopularyzował się po 1757roku, kiedy król pruski wydał edykt zabraniający korzystać z otwartego ognia, w tym w „czarnych kuchniach”. Na belce oczepowej, nad wejściem do budynku, widnieje napis „Christoph Hahn 1819”. Jest to swoista wizytówka budowniczego i zarazem pierwszego właściciela chałupy z datą powstania budynku. Wystawka podcieniowa służyła do przechowywania zboża, a latem zamieszkiwała tam młodzież. Chałupa z wystawką podcieniową jest przykładem architektury osadników holenderskich pochodzących z Fryzji. Osiedlali się oni od XVI wieku w Prusach oraz Polsce po prześladowaniach w rodzinnych Niderlandach. Nazywamy ich mennonitami od imienia założyciela wspólnoty Menno Simonsa. Mennonici stanowili związaną z protestantyzmem grupę religijną (anabaptyści), posiadającą wyjątkowy etos pracy oraz wyznanie nie uznające hierarchii. Ciężka, fizyczna praca oraz wysokie umiejętności hydrotechniczne (odwadnianie terenów podmokłych) uczyniły z nich niezwykle bogatych rolników. Dlatego w chałupie możemy zobaczyć bardzo rzadki oraz kosztowny sprzęt gospodarstwa domowego jak mechaniczna maselnica, pralka firmy Miele, centryfuga, szybkowar oraz zegar skrzynkowy. Ustawienie mebli tradycyjnie pozostawia wolny środek izby, stół stoi po oknem, skrzynie posażne i szafy pod ścianami zewnętrznymi, a łóżko z baldachimem przy najcieplejszej ścianie wewnętrznej. Historia mennonitów na ziemiach polskich kończy się z rokiem 1945, kiedy to uciekli przed nadejściem Armii Czerwonej.
Wnętrze przedstawia mieszkanie zamożnej rodziny osadników holenderskich z końca XIX w.