Built on Flash Panorama Player.
Wiatrak „holender”
Wiatrak „holender”
Wiatrak posadowiony na kamiennym cokole jest ośmiościenną wieżą o konstrukcji słupowo-ryglowej, pokrytej szalunkiem poziomym na zakładkę. Zwężająca się ku górze, nieruchoma bryła zwieńczona jest ruchomą czapą z wałem śmigłowym. Czapa wykonana jest w konstrukcji więźby dachu kolebkowego ośmiopołaciowego, z „królem”. Budynek jest podpiwniczony, czterokondygnacyjny. Na leżącym pod czapą wale zamocowane są skrzydła oraz koło paleczne sprzężone z mniejszym kołem zębatym, osadzonym na pionowym wale, sięgającym parteru. Tutaj na wale zamocowane jest drugie koło paleczne, z którego siła za pośrednictwem trybu zwanego "cywiem" przekazywana jest do dołu na górny ruchomy kamień "biegacz". Dolny kamień "leżak" był nieruchomy. Oba kamienie znajdują się na drugiej kondygnacji w cylindrycznej obudowie z desek (w łubiu). Zboże wciągano windą piętro wyżej. Tu sypało się je do skrzyni, z której drewnianym korytem trafiało do kosza zsypowego, a z niego między kamienie. Metalowe wrzeciono kamienia młyńskiego, stanowiące zarazem oś "cywia", u dołu osadzone jest w gnieździe, umocowanym na poziomej belce. Jej wysokość, a tym samym odległość między kamieniami, można było regulować przy pomocy śruby.